Om 6uur opgestaan, we hebben echter geen thee want de gasfles is leeg! Om 7uur rijden we de poorten uit van het Etosha Park. Via der B1, een goede asfaltweg, rijden we dan 90km naar Tsumeb. Daar tanken we, laten olie bijvullen en ook onze gasfles bijtanken en dan is het tijd voor een koffie bij Wimpie (zit naast het tankstation). We rijden verder over de B1 voor 180km naar Otjiwarango, waar we ook nog even een kopje koffie doen, het is zeer rustig in deze toch grote steden/dorpen misschien vooruitlopend op de zondag, dan zijn de winkels dicht. Nog 28km over de B1 en dan pakken we de gravelweg (hé, eindelijk weer) de D 2512 ,is tevens ook de enige weg naar het Waterberg Plateau voor nog eens 25km. Het Waterberg Plateau is een National Park van 8000 hectare en torent bijna 200 m, boven het omringende land uit. Er leven ongeveer 90 verschillende zoogdiersoorten op het Plateau, waaronder enkele zeldzame soorten, zoals paard-, sabel en elandantilopen, blauwe gnoes, breed- en puntlipneushoorns, luipaarden en jachtluipaarden. We rijden rond 2uurhet park binnen en gaan eerst naar de receptie van het Waterberg Camp, is weer een NWR (Namibian Wildlife Rerserve) -camping, zoals in het Etosha Park, met restaurant en zwembad .

We checken ons in en rijden dan even verder naar boven waar het mooie zwembad ligt. Hier staan een aantal uitnodigende ligstoelen en ja even genieten! Rond 4uur gaan we een wandeling maken vanaf het restaurant naar het Duitse soldatenkerkhof. Op deze noodlotsberg werden de Herero in augustus 1904 vernietigend verslagen. Tegen 1500 Duitse Soldaten met 30 kanonnen en een tiental machinegeweren maakten zelfs enkele tienduizenden Herero geen kans. De Duitsers maakten geen krijgsgevangenen. In de koloniale tijd verdrongen de Duitsers de stammen steeds verder weg van hun weidegronden en namen het vee van het trotse veehoeders volk in beslag. Toen in 1904 bekend werd dat de Herero naar een reservaat zouden worden gedeporteerd, kwam de stam in opstand en in de daar opvolgende weken kwamen honderden Duitsers om het leven. Echter het Duitse leger sloeg toen terug met vernietigend resultaat.

Het is een leuke wandeling en het kerkhof is niet zo groot alleen de Duitse legerofficieren zijn hier begraven. We rijden dan terug naar de camping, ook hier is het niet druk. Het is dan half zes en we eten buiten, vuurtje aan en de volle maan beschijnt ons met zijn heldere licht.

Ik wil jullie hierbijeven bedanken voor alle leuke reacties die jullie plaatsen, heel leuk dat jullie zo met ons meereizen.