Het is half zes als we opstaan en nog donker buiten. We ontbijten en zien de mooie zonsopgang en vertrekken dan over weer een prachtige hobbelroute uit de Okovango delta. Het is eigenlijk één groot moeras- en savannegebied waarbij het wild vrijelijk over het totale gebied kan trekken. De kuddes olifanten worden op dit moment geschat op zo'n totaal van 130.000 stuks. Alleen in de droge tijd (april tot oktober) is dit gebied met terreinauto's toegankelijk. Er zijn ook veel toeristen (met een veel hoger budget dan wij) die zich vanaf Maun naar Moremi laten invliegen. De regering heeft maar een beperkt aantal particulieren concessies uitgegeven en deze hebben dus peperdure privé-lodges of luxueus ingerichte tenten te bieden, in natuurlijk wel een prachtige omgeving.

Wij rijden 43km totaal naar de South Gate met natuurlijk weer een slakke gang, waarbij we ook nog de 2 overige bruggen tegenkomen, de Second en dan de First Bridge. Het is goed dat we in Botswana nog een op satellietfoto's gebaseerde Shell kaart van het Moremi gebied hebben gekocht hier in Kasane, hier hebben we samen met onze HenkHenk veel aan gehad. We zien toch nog veel vogels en dieren bij de verschillende waterplaatsen die we passeren en we doen er toch weer ruim 3uur over om bij de uitgang van het park te komen. Bij deze South Gate gaan we eerst nog koffie drinken en gaan dan verder voor nog eens 35 km naar de uiteindelijke hoofdweg naar Maun. Dit is een gravelweg die gelukkig een stukje sneller rijd. Na een drie kwartier zijn we dan bij Mogogelo op weg naar het nog eens 50m verderop gelegen Maun, waarvan we de laatste 20km weer op een asfaltweg terechtkomen. De 4x4 aandrijving kan er nu weer vanaf gehaald worden.

Als we aankomen in Maun gaan we eerst tanken, banden oppompen en boodschappen doen bij de lokale Spar. Het is toch weer vreemd om in een stadje te zijn en niet in de natuur. We eten voor het eerst weer een wrap met frietjes bij een soort van McDonalds, maar dan op zijn Botswaans. We proberen om een campingplaats in Maun te vinden, want anders moeten we nog zo'n 250km doorrijden voor de eerst volgende camping. We rijden een stukje terug en vragen bij het Sedia Hotel of ze campingplaatsen hebben. En ja hoor, het hotel ziet er erg mooi uit, echt op zijn Afrikaans, en we mogen naar de achterkant rijden naar de camping. Ook weer mooie plekken onder de bomen met zelfs elektriciteitsaansluiting. We gaan lekker zitten en ik kan nu weer mijn verslag bijwerken van al die dagen in het Moremi park. We gaan avonds lekker zitten bij het zwembad annex bar en ik zet alles via Wi-Fi weer op het internet. Rond 10uur gaan we weer terug naar de camping en dan is het tijd om te gaan slapen. Morgen wacht ons een lange rit van ruim 500km terug naar de grens van Namibië.