Rond 8uur vertrokken, nog even tanken, boodschappen doen en dan door naar Cape Cross. Is zo'n 110km rijden over een goede harde weg, het landschap aan de ene kant de zee en aan de andere kant is het zand, zand en nog eens zand. Niet echt een mooi landschap, maar dat zal straks wel weer goed komen. We zijn er in 1 ½ uur tijd rijden en we kopen eerst een permit om het reservaat binnen te mogen. We zien dan aan de rand van de zee na een km of twee een gigantische kolonie van zo'n 100.000 Kaapse Pelsrobben liggend op de rotsen, op het strand of in de zee. In december worden de meeste jongen geboren en dat is nu te zien, te horen en vooral te ruiken, het stinkt er verschrikkelijk. Het krioelt er van de kleine zwarte jongen en de 70 tot 80kg wegende moeders. De mannetjes vertrekken na de paartijd, dit is tussen november en december en komen dan na een jaar pas weer terug. Dit is net zolang als de draagtijd voordat de jongen ter wereld komen. De robben die in de zee zwemmen zie je steeds kopje onder gaan en ook bijna gelijk weer met een vis in de bek naar boven komen, het is een prachtig gezicht. Na een klein uurtje hebben we het wel gezien en rijden naar een Cape Cross Lodges wat er vlak bij ligt. Het is pas nieuw en we gaan lekker zitten op het terras vlak aan zee waar we een kop koffie bestellen. Hier kunnen we ook even internetten en zetten weer een verhaal op het reisblog. We vertrekken rond half 1 en rijden nu door over de C35, (160km) over weer een vrij goede gravelweg, naar Uis. Dit ligt vlakbij de 'Brandberg', bekend om zijn Sanrotstekening van een paar duizend jaar oud. Uis is een bijna uitgestorven stadje. Hier huisde vanaf 1922 een tin- en wolfraammijn, ooit de levensader van dit gehucht. Toen de prijzen op de wereldmarkt in 1990 een vrije val maakten, moest de mijn worden gesloten.

We vinden hier toch een mooie kleine camping, de White Lady, met een 8tal plaatsen, zelfs met zwembad. De zeer vriendelijke Namibische eigenaresse vertelt dat dit eerst de woonplaats en kantoor van de kapitein van de mijn is geweest, zij maakten er in 1998 een camping van met later een aantal bijgebouwde lodges. We willen net lekker even bij het zwembad gaan zitten als we bij het uithalen van de stoeltjes natte plekken zien en diesel ruiken. De diesel is naar binnen gekomen bij het tanken. Ze doen hier de tank proppie vol waarbij hij steeds overloopt. Het is dus nu naar binnengelopen en we moeten alles schoonmaken, lekker dus!! We zijn er 1 1/2 uur mee zoet en Johan gaat nog even tape kopen om het bij de dop te kunnen afsluiten. Dan is het inmiddels al weer 5uur als we klaar zijn. Toch nog even koffie zetten en een uurtje zitten, maar het zwemmen zit er niet meer in. Als we later de stroom willen aansluiten gaat er binnen geen lampje branden dat deze is aangesloten.! Het volgende probleem dient zich aan. We prutsen een half uur zonder resultaat en halen dan de campingeigenaar erbij. Hij meet de kabel door en daar staat stroom op, alleen de stroom wordt niet doorgegeven in de camper. Hij kan verder ook niets zien, maar hij komt morgenochtend bij daglicht terug om naar het contact te kijken, misschien zit er hopelijk alleen wat los. Jammer van de middag, maar ja dat is niet anders. Het leuke is dat ik morgenochtend een vliegtochtje ga maken met de Gyro-Copter, samen met de eigenaar van de camping. Toevallig

verhuurd hij deze ook voor een tochtje van een goed half, nou dat vind ik wel kicken, voor Johan hoeft het niet. Om 7uur morgenochtend vertrekken we, ik ben heel benieuwd hoe dat voelt!

Johan kookt weer lekker en we zitten nog even te lezen en ik doe het weblog even bijwerken. Morgen weer een nieuwe spannende dag.