Om half vijf opgestaan, spullen gepakt en vertrokken. Het was nog een hele truc om van de camping te komen. Geen borden met uitgang, dus een paar keer gewoon verkeerd gereden en onze eerste ervaring met 4x4 drive rijden, want bij het draaien zakten we weg in het mulle zand. We zijn daarom pas tegen half zes bij de gate, waar we onze permit moeten laten zien en dan nog een 65km lange asfaltweg mogen rijden richting de zandduinen.

Het is tegen zonsopkomst als we het laatste stuk van ongeveer 10km door het mulle zand wat alleen toegankelijk is voor 4x4,nog moeten rijden. De wielen gaan op slot en lucht uit de banden laten dan rijdt Johan rijdt in de 4wheel drive door het ontzettend mulle zand. Eerst gaat de auto alle kanten op, maar zolang we in een ander zijn spoor kunnen blijven gaat het goed, het is gewoon even wennen. Net na zonsopgang, rond 6:15uur, komen we aan bij aan bij Sossusvlei, waar we de auto onder een boom parkeren. We zien al mensen lopen bovenop de duinen en gaan erachteraan. Het is een pittige klim, maar als we boven zijn gaat helaas de opkomende zon schuil achter een dikke bewolking. Het mooie effect van de zon op de duinen gaat dan gedeeltelijk verloren, maar we hebben toch een prachtig uitzicht over het mooie landschap. We hebben ook zicht over de naast gelegen Dead Vlei, dit is een vlakte met uit het zand omhoogstekende afgestorven kameeldoornbomen. Het hout is door zon en wind gebleekt en het ziet er uit als versteend.

Tegen 8uur zijn we terug en ik rijdt dan (hoi hoi) naar een picknick plek, waar we onder een grote boom ontbijten in gezelschap van mooie zwart en bruine vogeltjes, wat voor soort: ik weet het niet, ohh! Hierna vertrekken we weer via hetzelfde mulle zand lekker slippend en honkend en bonkend terug naar de asfaltweg, kicken! Alles weer terugzetten naar de 2 drive en dan weer terug naar het campingrestaurant waar we lekker koffie (moccona) buiten drinken.

Daarna rijden we naar de Sesriem Canyon, maar helaas staat deze voor een groot gedeelte onder water dus dat zien we maar voor een stukje. Dan is het weer tanken geblazen en onze banden worden weer opgepompt tot het goede niveau voor de gravelwegen. Het is dan weer 100km naar Solitair, de naam van het dorpje zegt het al, een heel klein plaatsje in the middle of nowhere. Er zit echter wel een klein bakkerijtje waar we een heerlijke bramenmuffin met koffie nemen. Dit zitten we tezamen met wel 50 kleine wevervogeltjes op te eten, ze vechten om de stukjes die we ze voeren. Er staan bij de kleine camping een elftal grappig uitziende kleine Gyro helikopters. Ik vraag aan een man die erbij staat of ze deze verhuren, maar het blijkt dat deze van hemzelf is en dat hij met de anderen uit Zuid Afrika is komen vliegen, via Botswana en Namibië vliegen ze dan weer terug naar Kaapstad. Hij vertelt honderd uit over hoe alles werkt en dat de achter rotor eigenlijk het ding aandrijft en ook de wieken laat draaien. De wieken zijn alleen voor het stabiel houden van het helikoptertje. Ze zijn hier eigenlijk alleen geland om wat te eten en drinken. Even later zien we ze daadwerkelijk weer opstijgen, via een pad dat langs de camping loopt, dat overgaat in een landingsbaantje. Prachtig om te zien, ze cirkelen nog even rond en we nemen zwaaiend afscheid, een leuke ontmoeting.

Daarna vertrekken wij ook en gaan op naar Walvis Bay, waar we onderweg een camping opzoeken. We rijden een zandweg in die ons door grasland brengt naar prachtig gelegen luxe lodges, waar ook de receptie is voor de camping. Het Rostock Ritz is een erg mooie plek, we vragen wat het kost om te overnachten en de prijs van de lodge is N$ 1960,00 = € 196,- is wel met ontbijt. We slaan dit toch af en vragen om een campingplaats. Dat is een stuk goedkoper nm. N$ 290,- incl. een bundeltje houtblokken. We mogen echter wel gebruik maken van het zwembad. We gaan er lekker zitten

in een hangmat met een glaasje bier en genieten van een geweldig uitzicht over de vallei.

Rond 5 uur vertrekken we naar de 6km verder gelegen camping. Er zijn 4 grote aangelegde kampeerplaatsen en we hebben de camping voor ons zelf er is verder niemand. Wow dat maak je niet vaak mee. Het is prachtig, uitzicht op een prachtig graslandschap wel met warme douches, alleen geen stroom. Het is super, we eten buiten onder een sterrenhemel met een knapperend kampvuur naast ons. Verder hoor je alleen de geluiden van de krekels en kikkers. Wat een geweldige afsluiting van een hele leuke dag. We slapen heerlijk.