Dag 13: donderdag 3 mei 2012 – Etosha National Park / Halali Resort.

Vandaag rijden we door het immense park naar een ook in het Etosha Park liggende camping, het Halali Resort. We zijn nu weer vroeg opgestaan en om 8uur rijden we het park alweer in.

Via een aantal permanente waterplaatsen rijden we de route; Gemsbokvlakte, Aus, Ondongab, Sueb, Salvadora, Rietfontein naar Halali. We zien onderweg:

• Kudu's
• Zebra's
• Gnoes
• Olifanten
• Wrattenzwijnen
• Jakhalzen
• Spiesbokken
• Leeuwen
• Orengier
• Geelsnaveltoko's
• Helmparelhoen' s

Rond 1uur rijden we dan het Halali Resort binnen, waar we bij de receptie een campingplaats boeken, dan even wat eten en drinken. We zoeken een plekje op de camping vlakbij de ook hier verlichte drinkplaats en ik doe een wasje. Johan kookt, zoals gewoonlijk, en na het eten gaan we een uurtje bij de mooi aangelegde waterdrinkplaats zitten. We zien hier een luipaard en een zwarte neushoorn die hier avonds komen drinken, prachtig, dat zal je niet vaak zien zo in het wild.

Rond 10uur weer naar bed. We hebben deze dagen in Etosha geen internet, we zijn dus van de buitenwereld afgesloten, ohhh!

Dag 12: woensdag 2 mei 2012 – Kamanjab / Etosha National Park.

Lekker geslapen en weer vroeg op, half zeven, ontbijten en om 8uur zijn we weer op weg. We rijden via de C40, de D2694 en de D2710 naar het Etosha National Park, totaal ongeveer 175km. Het is een mooie weg door van graslanden en wat meer lage begroeiingen tot meer woestijnachtig. We komen langs de Etosha Lodge en besluiten hier een kop koffie te gaan drinken. Het is weer een prachtige grote Lodge met een mooi restaurant, groot terras en loungegedeelte. We mogen onszelf bedienen en er zijn zelfs lekkere eigen gebakken koekjes. Hier loopt een tamme meerkat door het gebouw, leuk klein bruin beestje, hij hobbelt achter ons aan en gaat zelfs bij mij op de bank zitten. Hij laat zich gewillig aaien en na een poosje slaapt hij zelfs.

We nemen nog een bakkie en praten nog wat met de manager van het geheel. Het lijkt of er geen gasten zijn, maar deze zijn allemaal naar het Etosha park om wild te spotten. De lodges zijn bijna allemaal bezet en het is nu nog zelfs geen hoogseizoen! We vertrekken weer en we hoeven de koffie niet af te rekenen, is 'on the house'. We rijden dan nog een 35km en komen dan bij de zuid ingang van het mooiste beschermde natuurgebied ter wereld, het Etosha Park. Etosha betekent ‘grote witte plaats', bestaat al vanaf 1907, in 1946 werd het park opengesteld voor bezoekers en heeft in 1967 de status National Park gekregen. De Etosha pan was eigenlijk een meer, dat miljoenen jaren geleden opgedroogd is, het park heeft een omtrek nu van bijna 22.270 km.

De eerste plaats waar we wild gaan spotten is bij Okaukuejo, waar ook onze camping ligt. Het is behoorlijk druk hier en we gaan eerst even wat eten en drinken, daarna stappen we in onze auto voor een ‘gamedrive'. We zijn net de poort uitgereden en zien dan al onze 1^e Afrikaanse olifant net voor onze auto de weg oversteken, wat een gigantisch beest! We maken een tocht door het park en zien heel veel wildsoorten en in grote aantallen, vooral de zebra's en springbokken zien we veel.

We rijden nog bijna over een overstekende slang heen, deze kronkelt echter niet, maar glijdt in een rechte lijn de bosjes weer in.

Het is ook vandaag weer behoorlijk heet, maar desondanks spotten we toch veel wild o.a.:

* Olifanten

* 3 leeuwinnen en 1 leeuw

* Springbokken

* Gnoes

* Spiesbokken of Oryxen

* 4 Giraffen

* Steppezebra's

* 2 Overstekende slangen

* Jakhalzen

* Secretarisvogel

* Kori bustard (bruine grote vogel met zwarte stippen)

* Struisvogels

Het is prachtig hier en na 3uur rondgereden te hebben gaan we terug naar onze slaapplaats. We hebben nr. 30 toegewezen gekregen en dat blijkt een mooi plekje aan de rand van de camping. We lopen ook even naar de waterplaats die hier 24uur per dag te bekijken is doordat er 2 schijnwerpers op gericht staan. We zien hier 3 olifanten, zebra's en jakhalzen bij het water. Er staan zelfs banken waar je lekker op kunt zitten en op je gemak naar alle dieren die naar de drinkplaats komen kunt kijken. Johan kookt en we zitten weer heerlijk buiten te eten onder een mooie sterrenhemel, we trekken toch even een trui aan want het koelt avonds toch wel af. Er lopen steeds een aantal jakhalzen rond onze camper en over de hele camping, op zoek naar voedsel. Gelukkig zijn ze in ons niet geïnteresseerd en kunnen we ze steeds wegjagen. Rond 10uur naar bed en dan is het al helemaal stil op de camping, iedereen ligt er al vroeg in.

Dag 11: dinsdag 1 mei 2012 – Opuwo / Kamanjab.

Om 6:15uur op, goed geslapen vannacht koelde het gelukkig goed af. We ontbijten en rijden tegen 8uur weg van de camping weg dan nog even langs d kleine supermarkt hier vlakbij voor brood

Als we de auto wegzetten, komt er een man langs die vraagt of we een gids zoeken, voor een 10km verderop gelegen Himba dorp. Dat is precies wat we nodig hebben en we onderhandelen wat over de prijs en gaan dan samen met hem boodschappen doen. Het is de bedoeling dat je maismeel, olie, suiker, brood, boter en snoepjes meeneemt voor de Himba's als een soort geschenk, geen geld dus.

We kopen dit allemaal in en rijden dan samen met hem in onze auto naar het Himba dorp.

Dit hadden we dus zelf nooit gevonden zo midden in de rimboe. Als we er zijn kijken we onze ogen uit, de vrouwen zitten bij elkaar en de kindjes hangen bij hun moeder of zijn aan het spelen in het zand met uitwerpselen van de geiten. Het ziet er precies zo uit als in de tv-serie 'Groeten uit de Rimboe'. We mogen in de hutjes kijken en de koeien melken. Ik krijg de melk aangeboden om deze uit de emmer te drinken, Johan slaat dit aanbod af, maar ik niet, maar het smaakt een beetje ranzig, zurig en vet, lekkerrrrrrrr.

De Himba's smeren zich in met een mengsel van boter en okerklei dit dient ter versiering en tevens bescherming tegen de zon. Ze wassen zich niet, maar smeren steeds een nieuw laagje op hun lichaam en in hun haren. Ze stinken echter absoluut niet, ze zien er zelfs erg mooi uit vooral door de okerkleur.

We krijgen ook nog een maïskolf gepoft in het lokale vuurtje, dat smaakt niet slecht, maar Johan heeft ook hier geen trek in, watje hé! Het is een geweldige ervaring om zo tussen deze mensen te zijn en na anderhalf uur vertrekken we weer nadat we onze 'geschenken' hebben afgegeven aan het dorpshoofd.

We rijden terug over de zeer slechte weg en gaan dan even bijkomen met een kop koffie in Opuwo. We vertrekken hier om 11uur en rijden nu via een asfaltweg voor 260km over de C35 naar Kamanjab. Hier staat alleen een supermarkt (die nu dicht is i.v.m. 1 mei) een tankstation en de lokale drankwinkel! En hier niet ver vandaan vinden we een campingsite Oppi Koppi. De eigenaren zijn een Belg en een Nederlandse en het is een heel verhaal hoe ze hier terecht zijn gekomen. We reserveren een plek op de camping (er staat nog één medekampeerder) en gaan even wat eten en drinken bij het restaurant. Ze hebben ook een klein zwembadje en daar zitten we de rest van de middag om even af te koelen van de warmte.We besluiten om avonds bij het restaurant te gaan eten en dat wordt giraf- en zebra steak, met frietjes en salade. We denken dat het vlees een bepaalde sterke wildsmaak heeft, maar het lijkt op rundsvlees alleen de structuur is steviger, het smaakt erg lekker. Daarna nog een koffie en thee voor mij (anders kan ik niet slapen) dan nog even wat lezen en reisverslag bijwerken en dan naar bed.

Het rare is dat we dus al vanaf de eerste dag dat we hier zijn al geen chocolade meer op hebben!! Afkickverschijnselen heb ik alleen als ik niet op tijd eet, dan wordt ik knorrig, maar voor de rest; er is schijnbaar ook leven zonder chocola!!

Dag 10: maandag 30 april 2012 – Khowarib / Opuwo.

We staan op om 6:15uur en ontbijten met uitzicht over de rivier. Naast ons staan 2 Canadezen met een 4x4 en daktent bovenop, dat zijn dan ook de enige andere kampeerders. We kletsen even gezellig met ze en gaan dan op weg naar de lodge om nog even koffie te drinken en te internetten. We vertrekken rond 9uur en volgen dan verder de C43 voor 30km, dan gaan we rechtsaf over de Joubert Pass, deze pas is tevens in slechte staat, maar na zo'n 60km wordt de weg weer beter. We zien ergens onderweg ook een 4tal prachtige olifantsbomen staan. Dit zijn gigantische grote grijze bomen, met stammen die lijken op de huid van olifanten. Verder staan er veel goudenregenboompje en het is hier vrij groen. Onderweg zien we een aantal Himba hutjes en we stoppen bij een aantal kinderen langs de weg. We maken wat foto's en laten ze ook aan hen zien, dat vinden ze prachtig. We rijden dan nog 65 km door en komen dan aan in Opuwo, waar we bij de supermarkt een apart tafereel aantreffen. Achter en naast de supermarkt is het een komen en gaan op de plaatselijk markt, waar we Himba's, Herero's (de vrouwen dragen mooie lange kleurrijke jurken en hebben een zeer aparte hoed, soort steek) San en andere gekleurde Namibiërs aantreffen. Verschillende kraampjes met kleding, soort van gebakken oliebollen, soep met ingewanden en de plaatselijke slager met uitgebeend vlees, lekker hangend in de openlucht. Hierachter zijn dan ook nog de hutjes van karton of riet, waar ze ook nog hun slaapplaats hebben. Het ziet er allemaal erg smerig, stoffig en ongelofelijk armoedig uit, wat mogen wij dan blij zijn dat we hier niet geboren zijn.

We drinken wat in een wat beter tentje naast de supermarkt en doen nog wat kleine boodschapjes. Dan rijden we een km of 5 verder naar het Opuwo County Hotel en Campingsite.Een zeer mooie locatie bovenop de berg met uitzicht over het dal. We schrijven ons in bij de receptie voor een plaats op de camping nr.11. We gaan dan lekker even zwemmen in het mooi gelegen zwembad met uitzicht over het dal, hier zitten ook een stel wat oudere Nederlanders en we kunnen even lekker kletsen en ervaringen delen. We blijven hier tot 5uur en gaan dan weer terug naar de camping. We douchen en gelukkig zakt de temperatuur een beetje het voelt lekkerder aan. Johan maakt Chili Con Carne en we eten gezellig bij een vuurtje. Het is de eerste keer dat de camping behoorlijk vol staat, veel 4x4 met daktentjes (zien er stoer uit) en ook een aantal verbouwd als camper die op de bak van de auto gemonteerd is.

Na het eten lezen we nog wat en gaan dan rond 10uur naar bed, morgen weer vroeg op, dan willen we naar de Himba's.

Dag 9: zondag 29 april 2012 – Twijfelfontein / Khowarib.

We staan om 6:30uur op, ontbijten en gaan nog even internetten bij de receptie. Daar staat een lokale zang/dansvereniging nog te zingen voor een DVD-opname. We rijden dan over de C43 weer verder naar Pamlwag, (35km) een klein gehucht met wel een tankstation, de enige in de verdere omgeving. We tanken en we moeten cash betalen, dat is bijna nu steeds het geval, we krijgen wel een mooi geschreven bonnetje van de transactie. Vlakbij ligt de Palmwag Lodge, de eerste lodge gebouwd in Namibië ten behoeve van het toerisme. We rijden er even naartoe voor een koel drankje, het is inmiddels 11:00uur en al behoorlijk warm. Het ziet er leuk uit met ook riet gedekte huisjes, restaurant en receptie. Er zijn op dat moment geen toeristen, maar we kunnen een koel drankje krijgen bij het kleine zwembadje, gelegen in een mooie tuin. Onder een boom genieten we van onze limonade en vertrekken dan weer richting Khowarib. De komende 85km rijden we in een prachtige steeds wisselend landschap qua kleur, bergen en begroeiing. We zien langs de kant van de weg nog een kudde zebra's, springbokken, spiesbokken, ezeltjes, geiten en koeien. De weg volgt steeds het spoor van diepe dalen en steile hellingen en je zit hoog op de wielen, daarom heb je het idee in een soort rollercoaster te zitten. We hebben vandaag zelfs een aantal met (helaas wat te weinig naar mijn zin) water gevulde riviertjes moeten oversteken, rijden is hier fun. Rond 1:30uur zien we een leuke campsite, de Khowarib Lodge and Safar. We nemen eerst een kijkje op de camping en we zien een prachtig plekje (nr.6) vlakbij de rivier onder een aantal bomen, weggestopt van de buitenwereld. Dan rijden we terug naar de receptie van de lodge, waar een klein zwembad ligt met restaurant en lounge, met uitzicht op de bergen. We eten een tosti met een heerlijke koffie en een grote kan koel water.

Dan lekker even chillen in het koele water van het zwembad, ach ja het leven is erg vervelend. We nemen nog een biertje en gaan dan rond half zes terug naar de onze campingplaats vlak bij de rivier. Het is vandaag erg warm en totaal geen wind dus als we gedoucht hebben (in de open lucht) is het zweten allang weer begonnen. Voor dat we gaan eten, hoor ik wat geritsel en zie vlak naast me een grijzige slang langskomen van iets meer dan een meter. Ik blijf stil zitten en de slang kronkelt gezellig weer verder, wauw! dat verwacht je niet. We eten ondanks de aparte gast lekker bij de rivier en lezen nog wat en gaan rond 10uur naar bed. Ook nu nog is het erg warm, lekker plakken dus.

Dag 8: zaterdag 28 april 2012 – Uis / Twijfelfontein.

Om 7 uur vertrekken we van de camping naar het nabijgelegen vliegveldje, daterend uit de tijd van de mijnbouw. Er staat nu nog alleen een grote loods met daarin een aantal Gyro-Copters, een klein vliegtuigje en 2 deltavliegers. De eigenaar van de camping duwt een blauw exemplaar uit de loods en laat het eerst even opwarmen, helm op en daarna starten en weg zijn we.

Het opstijgen gaat best snel en zittend in een heel klein stoeltje zo open in de lucht en de wind langs je heen horen blazen is een prachtige ervaring. We vliegen over graslanden, rivierbeddingen, springbokken, over bergen, het dorpje Uis en ten slotte terug over de afgesloten mijn. Het landen gaat heel soepel en het toestel wordt weer de loods binnengeduwd en vergrendeld. We rijden terug naar de camping en gaan eerst nog even ontbijten en nagenieten.

Johan kijkt dan toch even in een kastje waar de aardlekschakelaar zit en deze is dus uitgeschakeld! Vandaar dat de stroom het niet doet, het is alleen een kwestie van de schakelaar omzetten en alles doet het weer!

We vertrekken rond half tien en rijden over de C35 en daarna de D2612 voor 110km naar Twijfelfontein. We lopen daar met een gids langs de, door de vroegere San (bosjesmannen) in de rotsen gemaakte inscripties. Tekeningen van allerlei dieren, waterput markeringen en tekeningen en voetafdrukken van dieren. Het is hier erg warm en na de rondleiding rijden we naar Twijfelfontein Country Lodge zo'n 3 km verderop. Dit is een luxe resort met prachtige riet gedekte lodges, hier nemen we een lekker koud biertje en eten een tosti met frietjes.

We rijden door naar het 30km verderop gelegen Petrified Forest een beschermd monument, waar we blijkbaar de eerste bezoeker van de dag zijn. Een klein mannetje neemt ons mee door het gebied en we zien boomstammen van zo'n 200 miljoen jaar oud en die totaal versteend zijn. Mooi om te zien. Daarna rijden we een 20km door en rijden naar Camp Xaragu. Ligt 3km van de weg tussen de bomen en langs de rivierbedding. Het is wat grotere camping met veel ruimte en mooie, onder bomen liggende, plaatsen. Er staan nu wel een aantal andere kampeerders vooral uit Zuid Afrika, daar hebben ze nu ook vakantie. Na een plekje te hebben gevonden, gaan we bij het (kleine) zwembad zitten en nemen een koele duik(je). Heerlijk, dit is echt vakantie en weer op een prachtige plek, Namibië is er schijnbaar vol van.

We barbecueën op ons vuurtje en het blijft een aangename temperatuur buiten. Rond 10uur dan naar bed.

Dag 7: vrijdag 27 april 2012 – Swakopmund / Cape Cross Seal/ Uis

Rond 8uur vertrokken, nog even tanken, boodschappen doen en dan door naar Cape Cross. Is zo'n 110km rijden over een goede harde weg, het landschap aan de ene kant de zee en aan de andere kant is het zand, zand en nog eens zand. Niet echt een mooi landschap, maar dat zal straks wel weer goed komen. We zijn er in 1 ½ uur tijd rijden en we kopen eerst een permit om het reservaat binnen te mogen. We zien dan aan de rand van de zee na een km of twee een gigantische kolonie van zo'n 100.000 Kaapse Pelsrobben liggend op de rotsen, op het strand of in de zee. In december worden de meeste jongen geboren en dat is nu te zien, te horen en vooral te ruiken, het stinkt er verschrikkelijk. Het krioelt er van de kleine zwarte jongen en de 70 tot 80kg wegende moeders. De mannetjes vertrekken na de paartijd, dit is tussen november en december en komen dan na een jaar pas weer terug. Dit is net zolang als de draagtijd voordat de jongen ter wereld komen. De robben die in de zee zwemmen zie je steeds kopje onder gaan en ook bijna gelijk weer met een vis in de bek naar boven komen, het is een prachtig gezicht. Na een klein uurtje hebben we het wel gezien en rijden naar een Cape Cross Lodges wat er vlak bij ligt. Het is pas nieuw en we gaan lekker zitten op het terras vlak aan zee waar we een kop koffie bestellen. Hier kunnen we ook even internetten en zetten weer een verhaal op het reisblog. We vertrekken rond half 1 en rijden nu door over de C35, (160km) over weer een vrij goede gravelweg, naar Uis. Dit ligt vlakbij de 'Brandberg', bekend om zijn Sanrotstekening van een paar duizend jaar oud. Uis is een bijna uitgestorven stadje. Hier huisde vanaf 1922 een tin- en wolfraammijn, ooit de levensader van dit gehucht. Toen de prijzen op de wereldmarkt in 1990 een vrije val maakten, moest de mijn worden gesloten.

We vinden hier toch een mooie kleine camping, de White Lady, met een 8tal plaatsen, zelfs met zwembad. De zeer vriendelijke Namibische eigenaresse vertelt dat dit eerst de woonplaats en kantoor van de kapitein van de mijn is geweest, zij maakten er in 1998 een camping van met later een aantal bijgebouwde lodges. We willen net lekker even bij het zwembad gaan zitten als we bij het uithalen van de stoeltjes natte plekken zien en diesel ruiken. De diesel is naar binnen gekomen bij het tanken. Ze doen hier de tank proppie vol waarbij hij steeds overloopt. Het is dus nu naar binnengelopen en we moeten alles schoonmaken, lekker dus!! We zijn er 1 1/2 uur mee zoet en Johan gaat nog even tape kopen om het bij de dop te kunnen afsluiten. Dan is het inmiddels al weer 5uur als we klaar zijn. Toch nog even koffie zetten en een uurtje zitten, maar het zwemmen zit er niet meer in. Als we later de stroom willen aansluiten gaat er binnen geen lampje branden dat deze is aangesloten.! Het volgende probleem dient zich aan. We prutsen een half uur zonder resultaat en halen dan de campingeigenaar erbij. Hij meet de kabel door en daar staat stroom op, alleen de stroom wordt niet doorgegeven in de camper. Hij kan verder ook niets zien, maar hij komt morgenochtend bij daglicht terug om naar het contact te kijken, misschien zit er hopelijk alleen wat los. Jammer van de middag, maar ja dat is niet anders. Het leuke is dat ik morgenochtend een vliegtochtje ga maken met de Gyro-Copter, samen met de eigenaar van de camping. Toevallig

verhuurd hij deze ook voor een tochtje van een goed half, nou dat vind ik wel kicken, voor Johan hoeft het niet. Om 7uur morgenochtend vertrekken we, ik ben heel benieuwd hoe dat voelt!

Johan kookt weer lekker en we zitten nog even te lezen en ik doe het weblog even bijwerken. Morgen weer een nieuwe spannende dag.

Dag 6: donderdag 26 april 2012 – Walvis Bay/ Swakopmund

Vanmorgen om 7uur opgestaan, goed geslapen het was zelfs vannacht ook nog warm.

We ontbijten op onze mooie plek en rijden dan rond 8uur weg, dit zullen we wel niet meer tegenkomen zo'n plekje. We rijden zo'n 200km veel overeen slechte gravelweg met veel kuilen en

ook het landschap wordt steeds saaier tot het alleen nog maar een vlakte is met veel zand en hier en daar een kleine bosjes dorre struiken. Walvis Bay ligt aan de Atlantische oceaan en heeft de naam gekregen door de vele walvissen die hier door de VOC werden gevangen. Het is nu een toeristisch dorp met leuke bungalowtjes en een klein centrum. We gaan eerst nog even nar de supermarkt en drinken daarna koffie bij een restaurantje. We rijden dan langs de lagoon waar we een groep Pelikanen en andere zeevogels zien. Ook nemen we even een kijkje bij een zoutwinningsbedrijf waar de vrachtauto's af en aan rijden om het gewonnen zout te vervoeren.

Langs de zee gaan we nog wat eten in een restaurantje en tuffen dan door naar Swakopmund, waar we tegen 5uur op een camping gaan staan vlak aan zee. Het is grote camping maar zeker geen aanrader want alles is zand en de plaatsen zijn strak naast elkaar met weinig ruimte. Dat zijn we niet meer gewend. Het waait hier aan zee stevig en het voelt koud aan. We zitten dan ook binnen met het eten op 4m2!! Lekker knus. Morgen gaan we als het goed is naar Cape Cross, daar kunnen we een hele grote kolonie zeehonden gaan bekijken.