Dag 29: zaterdag 19 mei 2012 – Windhoek en dan naar huis!

Na een goede vlucht van totaal 10uur landen we om 7:15uur op het vliegveld van Frankfurt. Koffers zijn na een half uurtje ook allemaal meegekomen en dan nog met de bus naar het treinstation, alwaar we om 8:25uur de ICI trein naar Düsseldorf nemen. Om 9:40uur zijn we in Düsseldorf en stappen we over op de trein met bestemming Venlo. Hier komen we om 11uur aan en Maaike staat ons op het station al op te wachten, heerlijk om haar weer te zien. Dan nog een goed uur en dan zijn we weer thuis na een geweldige vakantie te hebben gehad. Het is weer vreemd om in een schoon huis binnen te komen, maar ook wel weer lekker.

We kunnen in ieder geval terugkijken op een intensieve en zeer avontuurlijke reis waarbij vooral de prachtige natuur en de talrijke soorten wilde dieren een prachtige combinatie vormden. Echt een aanrader!

Hakuna Matata!

Dag 28: vrijdag 18 mei 2012 – Buitepos – Windhoek.

Dit is helaas onze laatste dag in Namibië en we staan om 7uur op. Eerst ontbijten we en dan gaan we de spullen inpakken. De tassen hebben we al wat geordend, maar bij het pakken is het toch flink duwen om het er allemaal weer in te krijgen. Ook de camper moeten we nog schoonmaken, alle kastjes even soppen, er zit veel stof zit in, dat krijg je van al die gravel en zandwegen. In een uurtje zijn we klaar. Nu nog even grof de buitenkant schoonmaken, aan de achterkant is de auto bijna roze van het stof. Om 10uur zijn we klaar en drinken dan nog een kop koffie op de camping.

We vertrekken om half elf en rijden dan 110km naar Gobabis. Een grote stad en erg westers aandoend. We gaan voor de laatste keer tanken en eten bij de Wimpy (alweer?) een hamburger met frietjes. Daarna gaan we op zoek naar een vulstation voor onze gasfles. Na 4 x vragen hebben we eindelijk het Refill station gevonden. Kost € 7,70 en dan is de fles weer vol. Dan weer verder voor nog eens 200km over de goede asfaltweg op weg naar Windhoek. We moeten de auto vóór 4uur inleveren en we hebben de tijd. Om 2uur stoppen we onderweg nog even voor wat druiven te eten en wat te drinken, dan door naar het verhuurdepot van Bobo Campers. We komen daar iets na drieën aan en Elisabeth Bouwer verwelkomt ons dan bij het depot. We vertellen dat we een prachtige vakantie hebben gehad. Op wat kleine mankementjes van de auto na, heeft onze Arnold, dat staat op onze autodeuren, (Arnold Schwarzenegger) dit i.v.m. de grote en sterke motorinhoud van 4.2ltr., het goed volgehouden. ( kenteken = WLD658GP).

We hebben uiteindelijk 5.520km gereden, toch veel in 4 weken tijd. We nemen dan om 4uur afscheid en worden dan naar het vliegveld gebracht. We zijn er om half vijf al en checken gelijk in en als het goed is hebben we plaatsen bij de nooduitgang, dus lekker veel beenruimte. We drinken en eten nog wat in het kleine restaurantje en gaan dan tegen half zeven door de douane. Om 8uur vliegen we met Air Namibia weer terug naar Frankfurt, waar we als het goed is om 7uur morgenochtend aankomen.

Dag 27: donderdag 17 mei 2012 – Maun (Botswana) naar Buitepos (Namibië).

We staan om nu ook weer half zes op en vertrekken om vandaag weer de grens naar Namibie over te gaan. Het totale stuk dat we vandaag moeten rijden is 520km over een goede asfaltweg (= de Trans-Kalahari Highway). Het eerste stuk is 334 km vanaf Maun naar Ghanzi. De weg rijdt goed maar we moeten steeds op de rem voor loslopende en overstekende koeien, paarden en geiten.

Het is nog geen half negen of ik zie links een agent staan met een laser gun en ja hoor, ik heb te hard gereden. De agent wenkt dat ik moet stoppen en hij zegt dat ik , 78km i.p.v. 60km heb gereden. Hij wijst naar zijn collega in de auto iets verderop en daar gaan we heen voor de verdere afwerking. Hij vraagt mijn rijbewijs en hoeveel ik te hard heb gereden. Hij kijkt op een lijstje en dat geintje kost ons dus P.460,-= (€ 69,-) We hebben maar P 100,- en de rest Namibische dollars of U$. We proberen hem dat duidelijk te maken, maar hij zegt steeds: ahhhhhhh, only Pulas! Dan ben ik het zat en duw hem in ieder geval de P100,- in zijn handen en probeer al pratend te vertellen dat de koers van de Namische dollars het zelfde is als de Pula (is niet zo), maar hij accepteert dan toch N$ 370,- . We maken er een heel verhaal van dat het een geweldige deal lijkt en de agent gelooft het ook. We krijgen alleen geen bonnetje of bewijs van betaling, maar we kunnen toch weer vertrekken. Uiteindelijk heeft dit geintje ons omgerekend € 53,- gekost, maar ik baal er toch wel van, shit.

Rond 11uur zijn we in Ghanzi, eerst even tanken en dan drinken we koffie met een muffin in een vlakbij gelegen hotel. Verzadigd en verkwikt rijden we weer verder en het landschap wordt van bosachtig naar meer vlak en dor, je kunt zien dat de herfst aan het intreden is de bosschages verkleuren in verschillende bruintinten. We pauzeren onderweg nog even voor koffie en een boterham, daarna zijn we rond 2uur bij de grensovergang van Botswana naar Namibië. Eerst weer formuliertjes invullen om Botswana uit te komen, stempel in paspoort dan door naar een ander kantoor om Namibië weer in te komen, formuliertjes ook voor de auto, N$ 220,- betalen, nieuwe stempel in paspoort en dan controle bij de poort en uiteindelijk na een uur zijn we uit Botswana. Vlak na de grens ligt een camping, de East Gate Rest Camp, en we besluiten hier te overnachten. Mooie plaatsen en nu ook net als gisteren geen toeristen! We kiezen een leuke plek uit en zetten ook onze klok weer een uur terug op Namibische tijd. We hebben nog een lekkere middag en ik werk mijn verslag bij en Johan zit wat te lezen. We gaan ook al wat inpakken, want morgen moeten we de camper weer inleveren na bijna 4 weken vakantie. De camper zit vol stof en moet nodig even schoongemaakt worden, dat doen we morgen.

We gaan rond half zeven eten bij het restaurantje op de camping en dat wordt een lekkere steak met pepersaus, heerlijk. Het is tegen half negen als we terug zijn, maar het is te koud om buiten te zitten. We gaan dan nog een uurtje in de 4m2 zitten en gaan dan om half tien naar bed.

Dag 26: woensdag 16 mei 2012 – Moremi / Third Bridge naar Maun.

Het is half zes als we opstaan en nog donker buiten. We ontbijten en zien de mooie zonsopgang en vertrekken dan over weer een prachtige hobbelroute uit de Okovango delta. Het is eigenlijk één groot moeras- en savannegebied waarbij het wild vrijelijk over het totale gebied kan trekken. De kuddes olifanten worden op dit moment geschat op zo'n totaal van 130.000 stuks. Alleen in de droge tijd (april tot oktober) is dit gebied met terreinauto's toegankelijk. Er zijn ook veel toeristen (met een veel hoger budget dan wij) die zich vanaf Maun naar Moremi laten invliegen. De regering heeft maar een beperkt aantal particulieren concessies uitgegeven en deze hebben dus peperdure privé-lodges of luxueus ingerichte tenten te bieden, in natuurlijk wel een prachtige omgeving.

Wij rijden 43km totaal naar de South Gate met natuurlijk weer een slakke gang, waarbij we ook nog de 2 overige bruggen tegenkomen, de Second en dan de First Bridge. Het is goed dat we in Botswana nog een op satellietfoto's gebaseerde Shell kaart van het Moremi gebied hebben gekocht hier in Kasane, hier hebben we samen met onze HenkHenk veel aan gehad. We zien toch nog veel vogels en dieren bij de verschillende waterplaatsen die we passeren en we doen er toch weer ruim 3uur over om bij de uitgang van het park te komen. Bij deze South Gate gaan we eerst nog koffie drinken en gaan dan verder voor nog eens 35 km naar de uiteindelijke hoofdweg naar Maun. Dit is een gravelweg die gelukkig een stukje sneller rijd. Na een drie kwartier zijn we dan bij Mogogelo op weg naar het nog eens 50m verderop gelegen Maun, waarvan we de laatste 20km weer op een asfaltweg terechtkomen. De 4x4 aandrijving kan er nu weer vanaf gehaald worden.

Als we aankomen in Maun gaan we eerst tanken, banden oppompen en boodschappen doen bij de lokale Spar. Het is toch weer vreemd om in een stadje te zijn en niet in de natuur. We eten voor het eerst weer een wrap met frietjes bij een soort van McDonalds, maar dan op zijn Botswaans. We proberen om een campingplaats in Maun te vinden, want anders moeten we nog zo'n 250km doorrijden voor de eerst volgende camping. We rijden een stukje terug en vragen bij het Sedia Hotel of ze campingplaatsen hebben. En ja hoor, het hotel ziet er erg mooi uit, echt op zijn Afrikaans, en we mogen naar de achterkant rijden naar de camping. Ook weer mooie plekken onder de bomen met zelfs elektriciteitsaansluiting. We gaan lekker zitten en ik kan nu weer mijn verslag bijwerken van al die dagen in het Moremi park. We gaan avonds lekker zitten bij het zwembad annex bar en ik zet alles via Wi-Fi weer op het internet. Rond 10uur gaan we weer terug naar de camping en dan is het tijd om te gaan slapen. Morgen wacht ons een lange rit van ruim 500km terug naar de grens van Namibië.

Dag 25: dinsdag 15 mei 2012 – Moremi Wildlife Park – Xakanaxa / Third Bridge.

We staan rond 7uur op (uitslapen!) en vertrekken rond acht uur naar Third Bridge, deze camping ligt nog dieper in het Moremi Park. Totaal 16 km, maar we verdwalen ondanks onze HenkHenk, , geen bord te vinden langs de paden en we doen er ruim 2 ½ uur over, weer door mul zand etc., om via Fourth Bridge naar Third Bridge te komen. De twee bruggen zijn leuk om te rijden, allemaal losse boomstammetjes aan elkaar geknoopt, eerst een stukje door het water en dan over de brug, KICKEN!!

Net na Third Bridge ligt de naar deze brug genoemde camping. We hebben plaats nr. 5 en dat is ook weer een prachtige plek. Eerst even koffie drinken en om half twaalf besluiten we naar het 16km verderop gelegen Mboma Boat Station te rijden om daar, jawel een boottochtje te maken door de delta. Het is een prachtige weg, volop genieten van de bochtige, mulle zand en vele dieren langs de route. We zijn er bijna en plotseling is het remmen geblazen, voor ons een grote plas met water! We dubben of we erdoor heen zullen gaan of niet. We bekijken alle opties en we zien ook totaal geen bandensporen in of uit het water komende. Het risico is te groot dat we vast komen te zitten, gezien ook de geringe kans dat er iemand langs komt en helaas moeten we omdraaien. Terug kiezen we een andere weg en ook deze is schitterend, de ongerepte natuur is hier overweldigend. De auto kan net tussen alle bomen en struiken door, maar gelukkig hoeven we niet op een krasje meer of minder te letten, hij is al 4 jaar oud en heeft al het een en ander meegemaakt qua krassen.

Als er een boom omvalt, wordt er gewoon omheen gereden, de natuur blijft onaangedaan. Terug op de camping reserveren we bij de receptie een boottochtje van een uur door delta. Om 4uur vertrekken we met een klein motorbootje wat verrassend snel kan varen. Vanuit de auto zie je niet wat er achter het riet zit en er is veel water, heel veel water en riet. We laveren van links naar rechts en het lijkt op sommige momenten op een achtervolging in een James Bond film. Het is een waar riet- en waterdoolhof, waar we in 2 grote lagunes veel watervogels spotten. Na ruim 1 ½ uur zijn we weer terug als de zon ondergaat. We barbecueën op ons vuurtje en ook vanavond is het pikkedonker. Na het eten lopen we naar het af washok en op een kleine afstand horen we gesnuif. We schieten achteruitlopend het toiletgebouw binnen en zien dat ook andere campinggasten met zaklampen aan het schijnen zijn. We wachten 5 minuten en horen dan niets meer en lopen snel weer terug naar onze plaats. Ons vuur is echter al aan het uitgaan en daar zien we bij onze camper twee oplichtende ogen. We wachten even en we denken dat het hyena's zijn en lopen voorzichtig door. Bij de camper gekomen zijn ze weg en we maken snel het vuur weer aan. We zetten onze stoelen vlakbij de deur van de camper neer, dat als er iets aankomt we snel naar binnen kunnen. Na een kwartier horen we steeds achter ons de Hippo's loeien. We zien geen steek en ik zit niet rustig en besluit om binnen te gaan zitten. Johan is stoer en blijft voor bij de deur zitten. Rond 9uur gaan we naar bed en poetsen ook nu weer onze tanden bij de camper.

We liggen nog niet in bed of we horen de hyena's janken net achter onze camper, gelukkig wij liggen in bed!

Dag 24: maandag 14 mei 2012 – Savute -Chobe Park Camp/ Moremi Wildlife Park - Xakanaxa.

Om half zes opgestaan, het is nu nog donker en zien de zon opkomen en rijden rond half zeven weg. We moeten nu een stuk van 64km rijden naar de North Gate, dit gaat over de beroemde Magwikwe Sans Ridge. Dit is een vreselijk stuk weg dat alleen maar zeer mul zand kent en waarbij je steeds op en neer rijdt door kuilen en bobbels van een paar meter diep. Het is een prachtige 4x4 ervaring en dit is echt terreinrijden met een Hoofdletter T en dat vind ik léúúúúk!! We doen er zo'n 3uur over om dan bij de North gate te komen en dan moeten we 50km omrijden naar de South Gate, want de weg daar staat op sommige plaatsen een paar meter onder water. Dit is echter een verschrikkelijke weg, met een gigantisch wasbordeffect compleet met grote gaten, waardoor we over dit stuk 1 ½ uur doen. Ik heb het gevoel dat mijn nieren door al dat geschud zo ongeveer bij mijn oren zitten. Als we dan uiteindelijk arriveren bij de South Gate van het Moremi Wildlife park gaan we eerst een bakkie koffie zetten en wat eten op de camping aldaar.

Moremi is het enigste gedeelte van de Akovango Delta, waar je met de auto nog kunt rijden. Er komen nauwelijks toeristen en er zijn maar 4 campings met ieder maar 10 campingplaatsen.Hier vindt je al het wild wat maar in Afrika te zien is, er zijn bossen, open vlakten, rietvelden en open stukken savanne met drinkplaatsen voor de dieren.

Om 2uur rijden we verder voor 30km over een redelijke gravelweg naar onze Xakanaxa camping, hier doen we een dik uur over. We worden beloond met een prachtige plaats aan het water. We hebben eigenlijk nr. 9 maar daar staan al een stel jonge Zwitsers. De plek is echter dubbel geboekt en we gaan dan gewoon op nr. 10 staan, een nog mooiere plaats, onder een prachtige grote boom. We lopen nog wat rond en kijken bij een achter de camping gelegen lodge. Erg luxe met zelfs een klein zwembadje en een prachtige lounge op een brug wat uitkijkt over de delta. Terug op de camping gaan we snel douchen want het wordt al donker en we staan ver van het gebouw af. Net na het eten vragen onze Zwitserse buren of we bij hun komen zitten, alwaar ze een groot vuur ontsteken om de hyena's zeggen ze te lokken?? Nou dat gebeurd in ieder geval, we zien er geen één, maar we zitten wel lekker te kletsen en het is erg gezellig. Het is wel even wennen om Duits te praten, het is even geleden dat we Duitse les hebben gehad, maar na verloop van tijd gaat het steeds beter. Rond 9uur nemen we afscheid en gaan we nog even bij onze eigen camper zitten. We horen de Hippo's luid knorren en we besluiten toch niet het hele eind naar het toiletgebouw te lopen en poetsen onze tanden gewoon buiten.

Nachts worden we wakker van een hoop gerammel van onze pannen, die we onder de camper hebben gelegd omdat het te ver lopen is in het donker om de vaat te doen. We denken dat het hyena's of jakhalzen zijn en slapen niet meer zo lekker in. De volgende ochtend is al onze vaat verdwenen en ligt het overal verspreid rond de camper. De koekenpan vinden we honderd meter verderop! Thats life in the Bush!!

Dag 23: zondag 13 mei 2012 – Savute in Chobe Park.

Rond 7uur staan we op, hebben vandaag een rustdag en doen lekker kalm aan. We ontbijten en drinken rond half tien koffie. We praten nog met een stel uit Engeland die al in Moremi is geweest en de wegomstandigheden zijn uiterst slecht daar, dus dat wordt nog wat morgen. We gaan s'middags rond half drie nog even een ‘gamedrive' rijden. Dit is ook weer een geweldige route door het mulle zand, hotsend en botsend over keien, langs bosschages open gras- en rietvelden. Hier zien we weer van alles grote kuddes olifanten, giraffen, zebra's, kudu's, antilopen, een arend en andere watervogels. Als we na 2 ½ rijden teruggaan, rond 5uur, zien we nog snel een panter over de weg de grasvelden inschieten, we kunnen helaas geen foto maken, want het gras verbergt hem in z'n geheel, jammer!

Net als we nog even zitten op de camping, zie ik vanuit mijn ooghoek iets bewegen en op 5 meter afstand staat een gigantische mannetjes olifant te trekken aan wat blaadjes in een boom. Ik sta langzaam op en ga achterwaarts een paar meter verder zitten. Hij loopt op zijn gemak vóór me langs en is totaal niet in me geïnteresseerd. Dit is toch wel een hele rare ervaring, zo'n groot beest dat gewoon langs je heen loopt, erg bijzonder.

Het is al weer snel donker, rond 6uur en we maken weer ons dagelijkse vuurtje en Johan kookt voor ons een lekker prutje. We willen best wel eens uit eten of wat gaan drinken maar hier op al deze campings is niks te verkrijgen. Er is verder ook geen elektriciteit, internet, wel warm water wat door zonnepanelen is opgewarmd. We zitten alleen met een kaars op tafel, waarbij Johan een 5ltr waterfles heeft omgebouwd tot een kaarsenstandaard, die de kaars ook tevens beschermt tegen de wind, een RECYCLE-artikel!! Rond 9 uur gaan we ook weer slapen, morgen moeten we ook weer vroeg op.

Dag 22: zaterdag 12 mei 2012 – Ihaha / Savute in Chobe Park.

Het is nog donker als we half zes opstaan, we zien een hele mooie zonsopgang, ontbijten en om half 7 vertrekken we van een bijzondere plek. We rijden dan voor 23 km over een zeer slechte weg, naar de Ngoma Gate. Dit is de rit waar ik thuis tegenop heb gezien, de 'binnendoor route' via het Chobe Park naar Het Moremi Wildlife Park. We zien veel waterbuffels, wrattenzwijnen. antilopesoorten, giraffen, die allemaal bij of naar het water gaan om te drinken. Rond half negen komen we bij de gate en moeten weer wat formulieren invullen, dan gaat de weg plotseling weer over in een asfaltweg voor ongeveer 30km. Langs plaatjes als Muchenje, Mabele en Kavimba. Bij kachikau is het afgelopen met het asfalt en ineens gaat het over in een erg smalle zandweg ingeklemd tussen de bosschages. Dit hele stuk, voor ongeveer 60km, is alleen maar mul zand. Je moet in het spoor rijden in zijn 2e of 3^e versnelling en dan maar hopen dat je niet vast komt te zitten in dit niemandsland. We hebben de coördinaten in onze gehuurde TomTom gezet, zodat we weten waar we naartoe moeten. Het is een hele toer om hier te rijden, maar ik vind dit erg leuk, lekker glijdend, hotsend en botsend, alles ontwijeknd wat we aan obstakels tegenkomen. We rijden gemiddeld 25km per uur en we zijn dan uiteindelijk om half één bij de Savute Camping, totaal 5 ½ uur rijden over dik 120km.

We hebben hier ook plaats nr. 2, maar het ziet er een stuk anders uit dan gisteren. Alleen maar dik en mul zand en een kleine boom waar we bijna geen schaduw van hebben en aan de andere kant uitzicht op het toiletgebouw. Dit valt erg tegen, ik had het anders voorgesteld en ik mopper dan ook dat het me niet bevalt. Er valt echter niets aan te doen en gaan ergens anders onder wat bomen zitten in de schaduw. Daar zijn ook een aantal van onze geel- en rood snavels vogels weer en een heleboel kleine eekhoorntjes.

We lopen dan wat over de camping en zitten de rest van de middag te lezen. Johan kookt en rond 9uur is nu behoorlijk afgekoeld en gaan we naar bed.